تبليغاتX
صاحبدلان
 پرواز علی . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

      به مناسبت شهادت امام علی

 

                              پروازعلی 

                                                     دکتر مجتبی کرباسچی

 

                                       

                                           

Image hosted by allyoucanupload.com

                                                                               

 

 

" پرنده مردنیست "

 

                           " پرواز را بخاطر بسپار "

 

یادمان باشد :

 

صفاتی مثل، خوب و بد  ،  زشت وزیبا  ، قوی و ضعیف ، جنگ وصلح ،  شهرت وتنهایی

 

سختی وراحتی  ، عشق ونفرت......همه وهمه ماندنی و جاویدند .

 

ولی بازیگران و مهره های این صفات رفتنی و محکوم به فنا هستند .

 

گرچه " یوسف " مُرد ولی " زیبایی  " را به ماهرویان سپرد .

 

گرچه " هیتلر " رفت ولی " جنگ " ، دنیا را به کام نیستی و ویرانی کشاند .

 

گرچه " رستم  ِ " افسانه ها زیر خاک پوسید ولی " قدرت " با قوت تمام استوار ماند .

 

گرچه " مادر ترزا و مادر و مادرها  " مردند ولی" مهر مادری و انسانیت " ماندگار شدند .

 

گرچه " لیلی ومجنون ، شیرین وفرهاد " در فراغ هم سوختند ولی" عشق آتشین " آنان  با

حرارت بیشتر وبیشتر  آتش بر خرمن پروانه زد .

و

گرچه " پرنده و خزنده " نیست شدند ولی" پرواز با پریدن وخزش با خزیدن " همچنان ادامه دارد .

 

                                  اما علی . . .

به نظر من :

علی مثل " یوسف ورستم " و دیگر بازیگران صحنهً زندگی هرگز نمرد چون او یک" فرد " نبود

که بمیرد که او  یک" صفت " و فرهنگ خاص خود بود که ماندگار شد .

 

او در زمان جوانی با قدرت ِ " قوی ِ" بازوانش کمر عمرو بن عبد ود را خم کرد  ولی در اوج

 

خلافتش خود را"ضعیف" کرد ! تا کمر ش بازیگه بچه های یتیم ومعصومی شود  که نه از دنیا ومال ومنالش که از مهر پدری هم هیچ نمی دانستند .

 

آری ! کمر یل وپهلوان ِ عرب  را " خم کرد " ولی کمرش در قبال  یتیمان معصوم و ضعیف" خم شد ".

وقتی عمرو را به خاک افکند او به صورتش آب دهان انداخت. علی بر خاست و شمشیرش را به گوشه ای انداخت. وقتی عمرو علتش را پرسید : 

گفت من تیغ از پی حق می زنم                 بنده ی حقم ، نه ، مامور تنم

شیر ِِحقم ، نیستم ، شیرهوی                   فعل من بر دین من باشد گواه

آری علی مردنی نیست :

چون او آنقدر" مهربان " بود که هنگام نماز نگین پادشاهی خود را بر گدایی بینوا بخشید که شنیده بود :

 

                                برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

                                که نگین ِ پادشاهی ، دهد از  کرم  گدا را  

ولی همان علی ، در زمان جنگ با خوارج آنقدر " نا مهربان "شد که یک شبه چهار صد  تن از اصحاب و دوستان متحجرش را به خاک وخون کشید .

 

علی نمرد چون عدالت مردنی نبود :

 

او کسی بود که برای جلوگیری از حیف ومیل بیت المال به " سختی " عمل کرد وآتش گداخته

 

 بر دست برادرش عقیل نهاد ولی وقتی با فرق شکافته در بستر شهادت با مرگ دست وپنجه

 

 نرم می کرد با دلواپسی وصیت کرد با  " نرمی" با قاتلش برخورد کنند :

                                         بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من
                                           چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

ولی                                                                                                                                                                                    

در نهایت اسد الله وشیر  ِ " مشهور" عرب بقدری" تنها " ماند که سر در چاههای مدینه

 

می کرد  تا درد دل کند او در زمان و  دورانی که بنام خدا و رسولش حکومت می کردند دختر رسولش را دور از چشم مردم ِ خفته ی شهرش  شبانه به خاک سپرد تا درد  تنهایی  وبی کسی اش را کسی نفهمد .

 

وکسی که با عزت وشکوه جلال در کعبه متولد شد و اولین رجل مسلمان تاریخ شد در هنگام

 

 مرگ آنقدر مظلوم وتنها ماند که  ندای تاریخی " فزت و رب الکعبه " او ماندگار شد .

 

ضربت به او سوء قصد به یک فرد نبود که  تهاجمی ناجوانمردانه به فرهنگی اصیل وماندنی بود .

آری !

 

گرچه با ترور وی بر او جفا شد ولی " علی " ماند وماندگار شد .

 

می دانید چرا ؟

 

چون او یک " فرد " نبود او خود یک " صفت " ناب ومنحصر بفرد بود .

 

 صفتی که با همه صفات فرق داشت :

 

چه فرقی ؟

 

گرچه قوی قویست ولی هرگز نمی تواند ضعیف باشد .

 

گرچه مهربان مهربانست ولی هرگز نمی تواند نامهربان باشد .

 

گرچه رستم قوی بود ولی لزوما زیبا نبود .

 

و گرچه یوسف زیبا بود ولی حتما نباید  قوی می بود .

 

ولی صفت علی اینگونه نبود ! صفت او مثل ذوالفقارش دو لبه بود .

 

 یعنی مجموعه ای از صفات و" جمع اضداد " بود .

 

 او هم "قوی" بود و هم "ضعیف"   ،   هم "مهربان" بود و هم " نامهربان "

 

 "هم " سخت " بود و هم" نرم"     ،      هم "جنگجو" بود و هم "صلح جو"

 

هم" مشهور " بود و هم " تنها  "    ،   " هم " دافعه " داشت وهم " جاذبه "

 

و بالاخره

 

او " پرنده " نبود که بمیرد

                                   که او" پرواز " ی ماندنی بود .

و

 

" پرواز علی " سر فصل ادبیاتی نو شد ! ادبیاتی که

 

 خلاصه اش

 

                در یک کلام " علی" بود

 

همان علی که :

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت 

                                                     متحیرم  ، چه نامم ،  شه ملک ِ لافتی را

علی یارتان !

 

                                                                                   دکتر مجتبی کرباسچی

                               

                                                  مهر ماه 1386

 

www.karbaschy.com

 

           استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام سایت ، بلامانع است

     ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در چهارشنبه 14 شهریور1386 و ساعت 0:50