|
" از فقر مادی تا فقر فرهنگی " . . . . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی
دلنوشته های غروب تنهایی من : " از فقر مادی تا فقر فرهنگی " دکتر مجتبی کرباسچی خدایا ! نمی دانم : این چه رمز و رازیست که هرکه برسر سفره ی فقر مادی نشست چرا باید در آتش فقر فرهنگی هم بسوزد !؟ وچرا هرچه از دانش و معرفت شان کاسته شد ، بر تعدد زوجات و بچه های ریز ودرشت شان افزوده شد !؟ نمی دانم! ولی خدایا ! هرچه بوده و هست و خواهد بود ، باشد و باشد ! ولی ای خالق عادل ! از تو گله مندم ! که ، چرا هرکه را که با اقیانوسی از غنای فرهنگی آفریدی چرا باید او را در محله و کویر خشک وسوزان تعصب و تحجر خلق کنی تا در تعدد تهمت های ناروا به دست ریز و درشت های متعصب جوهر دوات شان خشک شود و چوب قلم شان بسوزد آنانی که قلم ِ منطق شان " چماق " و جوهره ی جوهرشان ، نام و نان و آب و آبروی بزرگان و اندیشمندان است خدایا ! مرا از آنانی قرار نده که : بر سر سفره ی نادانی با لقمه ی جهل ، نان ِ جهالت می خورند و نعره ی مستانه " هر که دندان دهد نان دهد " سر می دهند بلکه مرا از آنانی قراربده : تا جوهر قلمم در قلب کویر بی فرهنگی ، آب و آبیار ِ ریش و ریشه های خشک و تشنه ی معرفت شود تا به جای آنکه با چنگ و" دندان " ، " نان " به نرخ روز بخورم با آهنگی دلنواز ترانه ی علم و دانش و معرفت را این گونه در گوششان زمزمه کنم که: " من علمنی حرفاً فقد صيرنی عبداً " هر کس به من کلمه ای آموخت، مرا بنده خود ساخته است ( امام علی ) علی یارتان دکتر مجتبی کرباسچی تیر . . . .1387
www.karbaschy.com
استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود |+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در جمعه 31 فروردین1386 و ساعت 0:31 |
|


