صاحبدلان

یـادآوری

mojtaba334 — Wed, 08 Oct 2008 19:59:18 GMT

دلت را خانه ما كن مصفا كردنش با من

          به :

            صاحبدلان



               " ایستگاه  شعـرواندیـشه "



                                         خوش آمدید .

  این وبلاگ هرهفته " شنبه " با پست جديد بروز میشود .

                         آدرس جدید : www.karbaschy.com

" از فقر مادی تا فقر فرهنگی " . . . . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

mojtaba334 — Tue, 15 Jul 2008 20:39:18 GMT

دلنوشته های غروب تنهایی من :

" از فقر مادی تا فقر فرهنگی "

خدایا !

نمی دانم :

این چه رمز و رازیست که هرکه برسر سفره ی فقر مادی نشست چرا باید در آتش فقر فرهنگی هم بسوزد !؟

وچرا هرچه از دانش و معرفت شان کاسته شد ، بر تعدد زوجات و بچه های ریز ودرشت شان افزوده شد !؟

نمی دانم!

ولی خدایا !

هرچه بوده و هست و خواهد بود ، باشد و باشد !

ولی ای خالق عادل !

از تو گله مندم !

که ، چرا هرکه را که با اقیانوسی از غنای فرهنگی آفریدی

چرا باید او را در محله و کویر خشک وسوزان تعصب و تحجر خلق کنی

تا در تعدد تهمت های ناروا به دست ریز و درشت های متعصب جوهر دوات شان خشک شود و چوب قلم شان بسوزد

آنانی که قلم ِ منطق شان " چماق " و جوهره ی جوهرشان ، نام و نان و آب و آبروی بزرگان و اندیشمندان است

خدایا !

مرا از آنانی قرار نده که :

بر سر سفره ی نادانی با لقمه ی جهل ، نان ِ جهالت می خورند و نعره ی مستانه " هر که دندان دهد نان دهد " سر می دهند

بلکه مرا از آنانی قراربده :

تا جوهر قلمم در قلب کویر بی فرهنگی ، آب و آبیار ِ ریش و ریشه های خشک و تشنه ی معرفت شود

تا به جای آنکه با چنگ و" دندان " ، " نان " به نرخ روز بخورم

با آهنگی دلنواز ترانه ی علم و دانش و معرفت را این گونه در گوششان زمزمه کنم که:

" من علمنی حرفاً فقد صيرنی عبداً "

هر کس به من کلمه ای آموخت، مرا بنده خود ساخته است ( امام علی )

تولد علی بر همه مبارک باد

علی یارتان

دکتر مجتبی کرباسچی

تیر . . . .1387

www.karbaschy.com

استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود

*******************************************************************************************************************************

**************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

باسلام

از این هفته سایت به جای "چهار شنبه" ها " شنبه " ها بروز می شود .

همینطور از امروز قسمتی به نام " تصویر روز"اضافه کرده ام و قصد دارم هر بار سایت خود را با یک " نقاشی یا عکس ماندگار " بروز کنم ،

در ضمن تصمیم دارم گهگاهی " دلنوشته "های کوتاه خود را ، احتمالا تحت عنوان" دلنوشته های غروب تنهایی من " بنویسم که این هفته اولین کارم را نوشتم

امیدوارم پسندیده باشید .

نگران زندگی . . . . . منوچهر ملک شاهی

mojtaba334 — Tue, 15 Jul 2008 20:34:18 GMT

نقاشی های ماندگار :

روز پدر مبارک

اثر : منوچهر ملک شاهی

نام اثر : ( پدر ) نگران زندگی

www.karbaschy.com

پرواز علی . . . . . دکتر مجتبی کرباسچی

mojtaba334 — Mon, 14 Jul 2008 20:44:18 GMT

پروازعلی

" پرنده مردنیست "

" پرواز را بخاطر بسپار "

یادمان باشد :

صفاتی مثل، خوب و بد ، زشت وزیبا ، قوی و ضعیف ، جنگ وصلح ، شهرت وتنهایی

سختی وراحتی ، عشق ونفرت......همه وهمه ماندنی و جاویدند .

ولی بازیگران و مهره های این صفات رفتنی و محکوم به فنا هستند .

گرچه " یوسف " مُرد ولی " زیبایی " را به ماهرویان سپرد .

گرچه " هیتلر " رفت ولی " جنگ " ، دنیا را به کام نیستی و ویرانی کشاند .

گرچه " رستم ِ " افسانه ها زیر خاک پوسید ولی " قدرت " با قوت تمام استوار ماند .

گرچه " مادر ترزا و مادر و مادرها " مردند ولی" مهر مادری و انسانیت " ماندگار شدند .

گرچه " لیلی ومجنون ، شیرین وفرهاد " در فراغ هم سوختند ولی" عشق آتشین " آنان با

حرارت بیشتر وبیشتر آتش بر خرمن پروانه زد .

گرچه " پرنده و خزنده " نیست شدند ولی" پرواز با پریدن وخزش با خزیدن " همچنان ادامه دارد .

اما علی . . .

به نظر من :

علی مثل " یوسف ورستم " و دیگر بازیگران صحنهً زندگی هرگز نمرد چون او یک" فرد " نبود

که بمیرد که او یک" صفت " و فرهنگ خاص خود بود که ماندگار شد .

او در زمان جوانی با قدرت ِ " قوی ِ" بازوانش کمر عمرو بن عبد ود را خم کرد ولی در اوج خلافتش

خود را"ضعیف" کرد ! تا کمر ش بازیگه بچه های یتیم ومعصومی شود که نه از دنیا ومال ومنالش

که از مهر پدری هم هیچ نمی دانستند .

آری ! کمر یل وپهلوان ِ عرب را " خم کرد " ولی کمرش در قبال یتیمان معصوم و ضعیف" خم شد ".

وقتی عمرو را به خاک افکند او به صورتش آب دهان انداخت. علی بر خاست و شمشیرش را به گوشه ای انداخت. وقتی عمرو علتش را پرسید :

گفت من تیغ از پی حق می زنم                 بنده ی حقم ، نه ، مامور تنم

شیر ِِحقم ، نیستم ، شیرهوی                  فعل من بر دین من باشد گواه

آری علی مردنی نیست :

چون او آنقدر" مهربان " بود که هنگام نماز نگین پادشاهی خود را بر گدایی بینوا بخشید که شنیده بود :

                                              برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

                                               که نگین ِ پادشاهی ، دهد از کرم گدا را

ولی همان علی ، در زمان جنگ با خوارج آنقدر " نا مهربان "شد که یک شبه چهار صد تن از اصحاب و دوستان متحجرش را به خاک وخون کشید .

علی نمرد چون عدالت مردنی نبود :

او کسی بود که برای جلوگیری از حیف ومیل بیت المال به " سختی " عمل کرد وآتش گداخته بر دست برادرش عقیل نهاد ولی وقتی با فرق شکافته در بستر شهادت با مرگ دست وپنجه نرم می کرد با دلواپسی وصیت کرد با " نرمی" با قاتلش برخورد کنند :

                                         بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من
                                           چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

ولی

در نهایت اسد الله وشیر ِ " مشهور" عرب بقدری" تنها " ماند که سر در چاههای مدینه می کرد

تا درد دل کند او در زمان و دورانی که بنام خدا و رسولش حکومت می کردند دختر رسولش را دور از چشم مردم ِ خفته ی شهرش شبانه به خاک سپرد تا درد تنهایی وبی کسی اش را کسی نفهمد .

وکسی که با عزت وشکوه جلال در کعبه متولد شد و اولین رجل مسلمان تاریخ شد در هنگام مرگ

آنقدر مظلوم وتنها ماند که ندای تاریخی " فزت و رب الکعبه " او ماندگار شد .

ضربت به او سوء قصد به یک فرد نبود که تهاجمی ناجوانمردانه به فرهنگی اصیل وماندنی بود .

آری !

گرچه با ترور وی بر او جفا شد ولی " علی " ماند وماندگار شد .

می دانید چرا ؟

چون او یک " فرد " نبود او خود یک " صفت " ناب ومنحصر بفرد بود .

صفتی که با همه صفات فرق داشت :

چه فرقی ؟

گرچه قوی قویست ولی هرگز نمی تواند ضعیف باشد .

گرچه مهربان مهربانست ولی هرگز نمی تواند نامهربان باشد .

گرچه رستم قوی بود ولی لزوما زیبا نبود .

و گرچه یوسف زیبا بود ولی حتما نباید قوی می بود .

ولی صفت علی اینگونه نبود ! صفت او مثل ذوالفقارش دو لبه بود .

یعنی مجموعه ای از صفات و" جمع اضداد " بود .

او هم "قوی" بود و هم "ضعیف"   ،   هم "مهربان" بود و هم " نامهربان "

"هم " سخت " بود و هم" نرم"     ،     هم "جنگجو" بود و هم "صلح جو"

هم" مشهور " بود و هم " تنها "    ،   " هم " دافعه " داشت وهم " جاذبه "

و بالاخره

او " پرنده " نبود که بمیرد

                                   که او" پرواز " ی ماندنی بود .

و

" پرواز علی " سر فصل ادبیاتی نو شد ! ادبیاتی که

خلاصه اش

                در یک کلام " علی" بود

همان علی که :

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

                                                     متحیرم ، چه نامم ، شه ملک ِ لافتی را

علی یارتان !

                                                                                  دکتر مجتبی کرباسچی



                                                                        مهر ماه 1386

www.karbaschy.com
استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

نام اثر : مهربانترین پدر

mojtaba334 — Mon, 14 Jul 2008 09:30:18 GMT

نقاشی های ماندگار :

روز پدر مبارک

اثر : استاد محمود فرشچیان

نام اثر : مهربانترین پدر

www.karbaschy.com

خواب آیت الله العظمی مرعشی نجفی و شعر "علی ای همای رحمت" شهریار

mojtaba334 — Sat, 12 Jul 2008 20:45:18 GMT

خواب آیت الله العظمی مرعشی نـجفی و شعر"علی ای همای رحمت " شهریار

" شهریار شعرت را بخوان ! "

از مرحوم آیت الله العظمی مرعشی نجفی نقل شده است : شبی توسلی پیدا كردم تا یكی از اولیای خدا را در خواب ببینم . آن شب در عالم خواب ، دیدم كه در زاویه مسجد كوفه نشسته ام و مولا امیرالمؤمنین با جمعی حضور دارند. حضرت فرمودند : شاعران اهل بیت را بیاورید . دیدم چند تن از شاعران عرب را آوردند . فرمودند: شاعران فارسی زبان را نیز بیاورید ؛ آن گاه محتشم و چند تن از شاعران فارسی زبان آمدند .

مولا فرمودند: شهریار ما كجاست ؟

شهریار آمد ، حضرت خطاب به شهریار فرمودند:

شهریار شعرت را بخوان !

و شهریار این شعر را خواند:

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدارا . . . . . . . . . . . . . . . .

ایشان فرمودند : وقتی شعر شهریار تمام شد ، از خواب بیدار شدم. چون من شهریار را ندیده بودم، فردای آن روز پرسیدم كه شهریار كیست؟

گفتند : شاعری است كه در تبریز زندگی می كند

گفتم : از جانب من اورا دعوت كنید كه به قم نزد من بیاید . چند روز بعد ساعت شش صبح شهریار به خانه آیت الله می رسد خادم از او نامش را می پرسد میگوید من سید محمد بهجت تبریزی مشهور به شهریار از تبریز آمد ه ام پس از کمی تعلل خدام او را می پذیرند ؛ آیت الله پس از دیدن شهریار می گویند این همان كسی است كه من او را در خواب در حضور حضرت امیر ( ع ) دیده ام .

آیت الله می پرسند : این شعر (( علی ای همای رحمت )) را كِی ساخته ای ؟

شهریار با حالت تعجب سؤال می كنند كه شما از كجا خبر دارید ! كه من این شعر را ساخته ام ؟

چون من نه این شعر را به كسی داده ام و نه درباره آن با كسی صحبت كرده ام . ولی من فلان شب

این شعر را ساخته ام و همان طور كه قبلا عرض كردم، تا كنون كسی را در جریان سرودن این شعر

قرار نداده ام !

آنگاه آیت الله سری تکان می دهد ومی گو ید می دانم ولی تو ای: "شهریار شعرت را بخوان ! "

و او متحیر و حیران می خواند :

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدارا. . . . .

منبع:

جزوه " فرازهایی از وصیتنامه الهی-اخلاقی آیت الله العظمی مرعشی نجفی"

صفحهً 50 تا 53

ناشر: كتابخانه معظم له- قم/ چاپ یازدهم ، ویرایش چهارم

www.karbaschy.com

استفاده از اشعار ومقالات این وبلاگ با نام نویسنده و نام وبلاگ ، بلامانع است

ولی در غیر این صورت ، مستوجب عذاب وجدان و حرمت شرعی خواهد بود .

علی ای همای رحمت. . . . . شهریار

mojtaba334 — Fri, 11 Jul 2008 20:54:18 GMT

علی ای همای رحمت

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین به علی شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نما ند

چو علی گرفته باشد سر چشمه‌ی بقا را

     مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

     برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن        که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب که علم کند به عالم شهدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملـــک لافتـی را

بدو چشم خون فشانم ها له ای نسیم رحمت که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

که ز جان ما بگــردان ره آفــت قـضا را

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی به پیام آشنائی بنوازد ، آشنا را

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا

شهريا ر

www.karbaschy.com

یا علی گفت

mojtaba334 — Thu, 10 Jul 2008 21:24:18 GMT

" تولد امام علی "

بر همه موحدان و دوستداران وحدت مبارک باد

یا علی گفت

زلیلی من شنیدم یا علی گفت

به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالجنون است

که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز میکرد

به گوش غنچه دیدم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

دعایی کرد و او هم یا علی گفت

يقين پروردگار آفرينش
                                       به موجودات عالم يا علی گفت

دلا بايست هر دم يا علی گفت
                                       نه هر دم بل دمادم يا علی گفت

به هر روز و به هر شب يا علی گفت

                                  به هر پيچ و به هر خم يا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند

چو برمی خاست آدم یا علی گفت

علی در كعبه بر دوش پيمبر
                                          قدم بنهاد وآن دم يا علی گفت

عصا در دست موسی اژدها گشت
                                             كليم آنجا مسلّم يا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمیشد

   یقینم ، ابن ملجم ، یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده میشد

یقین آنجا علی هم یا علی گفت

www.karbaschy.com

اگر دستم رسد بر چرخ گردون . . . . .

mojtaba334 — Tue, 08 Jul 2008 20:49:18 GMT

عکس های ماندگار :

اگـر دسـتم رسـد ، برچرخ گـردون ازو پرسم که اين چون است وآن چـون

يکی را داد ه ای صد ناز و نعمت يکـی را قـرص نـان آغـشـته در خـون

بابا طاهر عريان

بدون شرح !

دفتر کار بیل گیتس رئیس شرکت مایکروسافت

با آکواریومی از نهنگ و کوسه و دولفین !

www.karbaschy.com

دلم لالا ، دلم لالا ، دل بی تا ب من لالا !!!

mojtaba334 — Tue, 08 Jul 2008 20:43:18 GMT

دلم لالا ، دل بی تا ب من لالا !!!

دلم لالا ، دلم لالا ، دل بی تا ب من لالا

                    نشسته گرد نامردی به روی چهره ی د نیا

صداقت طبل توخالی ، زمین آکنده از نیرنگ

                      محبت کمترین واژه ، تمام مردمان دل سنگ

دل من جان يك آدم ، به يك ارزن نمی ارزد

                     ببين پشت خدا هم ، آه ، از اين بيداد می لرزد

برادر هم نمی پرسد ، دگر حال برادر را

                  چه آسان می برد ، از یاد دختر مهر مادر را

خداوندا ! بشر این است این بی مهر ِنا آرام

         همین نامرد را دادی مقام اشرف آدم

توکزجمله ملائک هم فزون کردی ، مقامش را

                   تو که بر دوش او دادی ، چنین بار امانت را

چرا در او نخشکاندی ، خدا تخم خیانت را

جسارت می کنم ، امـا بگو ای خا لق آدم

به جرم خوردن گندم ، چه کردی با بنی آدم

در این سو خواجه آورده ، شکم از باد بی دردی

نمی خیزد از این گنداب ، جز عاروق نامردی

در این سو بیوه ای بـیـن ِدو راهی مانده سرگردان

در آن سو عفتی کهنه ، دراین سو کودکی بی نان

در آن سو، دستهایی هم به رنگ با رش باران

                                 کجا دیدست یک لحظه ، گریز از گردش دوران

در این سو دست هایی هم ، به نقش نقشه ی قالی

                                    به رنگ تار و پود شب ، پـُراز تاول پر از خالی

خوشا بر حا لت ای مولا ، تو اما بازگهگاهی

                                             فرو می ریختی فریاد ، درون خلوت چاهی

من از فریاد لبریزم ، پـُرم از درد ناگفته

                                       به هر چاهی که سر کردم ،‌درونش یوسفی خفته

شرف بازیچه ای گشته ، در آغوش عروسک ها

عفاف بکر یک دختر، به یک لبخند پایبند است

                                         ببین نرخ نجابت را ، در این دنیای ما چند است

در این دنیای ما ، شهوت به ریش عشق می خند ند

                                     چه تهمت های سنگین بین ، که بر عشق می بند ند

هنوز این واعظان ، اما ، غبار آلود می دانند

                                      به گوش مردم نادان ، هنوز سرود عد ل می خوانند

برای بچه ماهی ها ، امان از کوسه می گیرند

                                   از این غافل که ماهی ها ، در آب گند می میرند

بخواب آرام در سینه ، بیا آرام از دل عاشق

                                     نمی یابی دگر اینجا ، رفیق یکدل و صادق

www.karbaschy.com