ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد . . . . . حزین لاهیجی

   ای وای ، براسیری ،کز یاد رفته باشد

                                                      در دام ، مانده باشد ،صیاد رفته باشد

   آه از دمی که تنها ، با داغ چولاله              

                                                 در خون نشسته باشم ،چون باد رفته باشد

   از آه دردناکی ، سازم خبر دلت را    

                                                  روزی که کوه صبرم ، بر باد رفته باشد 

   امشب صدای تیشه ،از بیستون نیامد   

                                                 شاید به خواب شیرین ، فرهاد رفته باشد

   خونش به تیغ حسرت ، یارب حلال بادا  

                                                     صیدی که از کمندت ، آزاد رفته باشد

   شادم که از رقیبان ،دامن کشان گذشتی 

                                                گو، مشت خا ک ما هم ، بر باد رفته باشد

  پر شوراز" حزین " است امروز کوه وصحرا    

                                                     مجنون گذشته باشد ، فرهاد رفته باشد

                                                                                   حزین لاهیجی